De geschiedenis van het dorp

 

Het dorp Mehr heeft zijn naam te danken aan een oud meer (op z'n niederdeutsch is dat ook 'meer') dat vandaag de dag nog als dal te herkennen is met deels nog steile randen in het landschap. Aan de zuidoever liggen de oudste boerderijen van Mehr. Deze liggen aan de huidige Wibbeltstrasse en verder naar het zuiden. Niet veel jonger zijn de hoeves aan de noordkant van het meer. Ter bescherming tegen hoog water zijn deze op kunstmatige terpen (Poll) gebouwd, omdat de landschap aan de noordkant iets lager ligt dan aan de zuidkant. 

 

In de 13de eeuw legden Nederlandse Broekers de Kranenburgse Broek droog en namen daarbij het meer van Mehr mee. Ze legden een sloot (die Rönn) aan zodat het water via het meer van Zelem naar het westen kon afvloeien.  De grond die uit de sloot kwam, gooiden ze op één kant zodat er naast de sloot een weg ontstond. Deze maatregel verkleinde het meer van Mehr. In de zomer stond er alleen nog water op de diepste plekken, de 'Küllen'. Als er in de herfst en winter veel neerslag viel, werd het meer weer groter.

 

Het land dat door de drooglegging gewonnen werd was minderwaardig en voor intensieve landbouw niet geschikt. Het werd bijvoorbeeld gemeenschappelijk als weide gebruikt door alle bewoners van het dorp. Hier konden ook de zogenaamde 'kleine lieden' die geen eigen land bezaten, hun koe of hun geit laten grazen.

Deze stukken grond werden daarom ook wel 'Gemeinde' genoemd. De straatnaam 'In der Gemeinde' herinnert daar nog aan. 

De grote 'Gemeinde'van Mehr liep aan beide zijden van de sloot door het dorp van de Nieler Straße tot aan de straat 'In der Gemeinde' tegenover de Bernsenhof. In duit 1701 wordt dit grondstuk aangeduid als Meerse Gemeint und Straet.


In 1856 werd de 'Gemeinde' van Mehr verdeeld tot privébezit. In de koopcontracten hiervoor werden alle belangrijke onderdelen voor de deelnemers vastgelegd. Er werden ook zogenaamde 'Servituten' in opgenomen: erfdienstbaarheden zoals het recht van begaanbaarheid voor buren. De naam 'Tutweg' komt hier waarschijnlijk vandaan. De straten van de individuele huizen richting het centrum van de dorp heetten 'Auswege' of 'Servitutwege'.  De algemene ontsluitingsweg aan de sloot was de algemene Servitutweg. Deze naam werd in de loop van de tijd afgekort tot Tutweg.